Terugblik Vrijwilligersmiddag,
De trouwe lezers en volgers van deze site zullen wel denken er was toch eens een Vrijwilligersmiddag? Klopt, echter de agenda was nogal druk om één en ander op papier te zetten. Dit jaar zou in het kader van de samensmelting met de HV Schipluiden een grote opkomst verwacht worden na de invitaties die alle vrijwilligers hadden ontvangen. Maar liefst 150 volwassenen met in hun kielzog wat kinders werd het een gezellige boel op ons (bijna te kleine) terras. Inzet van – in de haast opgetrommelde overgebleven volontairs – maakten het mogelijk om een heerlijk “walking diner” uit te serveren, de kids konden zich uitleven op voetbalveld en
luchtkussens, en niet onbelangrijk, scheen er een fantastisch zonnetje. Bij dit mooie weer kon het al niet meer stuk en bleef uiteindelijk “het zonnetje” spreekwoordelijk over, om over onze trouwste vrijwilligers uit te storten. Een woord van welkom van beide ‘kopmannen’ Ralf Verschoor en Tom Denie waarin zij benadrukten hoe belangrijk het binnen onze samenleving – lees ons dorp – is om
met elkaar de handen uit de mouwen te steken. Eén van onze club sterkhouders is wel de diverse inzet van vrijwilligers op allerlei gebied. Als je vanaf het terras rondkeek over de velden, dan kan je als bestuurder/speler en vrijwilliger alleen maar
trots zijn dat je van dit geheel deel mag uitmaken! Er zal deze middag nog meer gesproken worden dus… Als openingszet werd Tante Riet van Vliet traditioneel in het zonnetje gezet voor haar onlosmakende inzet binnen de schoonmaakploeg, met haar 86 jaar de oudsteactieve vrijwilligster en nog steeds onmisbaar.
Dan “wie de jeugd heeft, heeft de toekomst”, en ook daar ontbreekt het niet aan inzet en daar zijn we bijzonder trots op. Anouk v.d.Lee werd namens de HV, en Tygo Weeszenberg namens de VV in de schijnwerpers gezet voor hun – enthousiast
makende inzet bij handbal- en voetbal jeugd. Onder luid applaus werden beiden aangemoedigd om hun inzet de komende jaren nog verder uit te breiden. Suzanne v.d.Spek en Rien van Driel onderstreepten dit applaus met een uiteenzetting van beider bezigheden. Gaande weg zakte het zonnetje achter de horizon, maar de sfeer bleef op pijl mede door de diverse geserveerde gerechtjes.
Het kon natuurlijk ook deze editie niet uitblijven om wat noeste vrijwilligers in de schijnwerpers te zetten en te bedanken voor hun inzet. Om met de HV te beginnen, was het in hun historie de eerste keer dat we mensen gingen benoemen (of het moet Nico Schriek geweest zijn? Oud voorzitter Handbal) Door spreker van dienst Ralf werden onder luid applaus Leo Schouten en Jan Ham voor het voetlicht gehaald. Leo kennen we als een statig bestuurder, bonds- en clubscheidsrechter en ten tijde samen met zijn geliefde Annie fanatieke clubmensen met het hart op de geel-blauwe plek. Tot op heden fluit Leo nog wedstrijden, en begeleidt een damesteam in de huidige competitie en was nauw betrokken bij de realisering van de samengang met de VV. Leo werd door het handbal bestuur in de bloemetjes gezet en benoemd tot ERELID van Handbal Vereniging Schipluiden.
Zoals de foto aangeeft was er nog een tweede – niet weg te denken oer-vrijwilliger die het verdiende om te worden gedecoreerd binnen de HV. Na een opgenoemde zondvloed van taken en functies werd Jan Ham voor het publiek naar voren gehaald
wederom onder luid gejuich en applaus. Jan komt zelfs nog voor op oude foto’s tijdens een Zeskamp die ooit werd gehouden aan de Seringenstraat samen met de andere takken van sport binnen de OMNI ver. Schipluiden.
Jan (met snor uiteraard) temidden van Wethouder Bruijning en de 2e prijswinnaar van de Zeskamp. Toen al was Jan nadrukkelijk aanwezig in organisatie en realisatie van handbalevenementen. Op moment van schrijven is Jan nog hevig actief als
handbalscheidsrechter, sporthal beheerder, en ongetwijfeld meerdere zaken. Het Handbalbestuur verraste Jan met de benoeming van ERELID voor al zijn inspanning van zeker zo’n 40 jaar.
Of er maar geen eind aan kwam, dan nog maar een drankje en hapje. Bij sommige aanwezigen zag je toch wat spanning op de snoetjes toen ze eenmaal de verborgen gehouden kinderen en kleinkinderen ontdekten. Hier moest iets aan de hand zijn?
Tijd voor ontspanning voor een tweetal pijlers onder de VV. Deze keer viel de eer te beurt aan Leo Boks en Peter Duijndam, twee grote stille krachten achter- en voor de schermen van voetballend Schipluiden.
Omdat er geen betere archivaris en anekdote verteller is dan onze secretaar Mike hieronder een uitsnede uit zijn dankwoorden aan beide clubkanjers:
Het is tijd om een man te eren die op zijn trekker qua kilometers al 3x een baan om de aarde heeft afgelegd op ons complex, de man die ’s ochtends al om 05:15 voor de schuur zit als er een handbalveld wordt geasfalteerd, de fietsenmaker in de onderhoudsschuur, een van de grootste rotsen in de branding van onze ongeëvenaarde Buitenploeg, dames en heren, mag
ik een warm en hartelijk applaus voor…Leo Boks! Leo begon zo’n 35 jaar geleden als jeugdleider bij de elftallen van zoon Richard en is
sindsdien niet meer weg te denken bij de club. Zijn CV is indrukwekkend:• Hij heeft met
vouwwagens, caravans en zelfs een boot de vele jeugdkampen van D, C, B en A-jeugd
begeleid.• Was op dit complex sleutelbeheerder van het eerste uur, voor Peter Duijndam het
op zich nam.• Haalde jarenlang met een cluppie oud-papier-op op de vrijdagavond en
trakteerde na afloop op een welverdiend biertje (weet ik uit eigen ervaring)• Is trainer en
leider geweest bij 3 dameselftallen. Samen met Aad Kester. Bij de kampioenswedstrijd
stonden beide succestrainers in maatpak langs de lijn te shinen.• Leo is een verdienstelijk
schilder en heeft er links en rechts op het complex heel wat laagjes opzitten.• Ontpopte zich
jaren geleden al tot konijnenplaagbestrijder van enige allure en haalde hier zelfs de regionale
pers mee.• Is de fietsenmaker in de schuur.
• Van zijn buurman hoorden we trouwens dat hij ook wel eens het groen onderhoud bij de BM singel (waar hij sinds jaar en dag woont). Leo is onderdeel van de kern, de ruggengraat, de as of aanvalslinie van deze buitenploeg en
deze is gegroeid tot een supermooie groep. Alle materialen stonden eerst in containers tot er een mooie schuur van Dalsem werd overgenomen. Daarna is er een overkapping gebouwd. Inmiddels wordt er elke woensdagmorgen en elke vrijdagmiddag door de Buitenploeg aan het onderhoud van het complex gewerkt. Leo en Ary hebben daar trouwens de woensdagavond nog aan toegevoegd, voor klussies, waarna een enkel en soms wat meer afzakkertjes worden gehaald aan de bar bij Riek. Maar Leo, die is er eigenlijk elke dag, hij noemt het zijn hobby. En dat zie je aan alles. Leo is grasbeheerder van voetbal, handbal én tennis. Het hoofdveld ligt er altijd picobello gesleept en geborsteld bij, de velden 2-4 liggen erbij als een biljartlaken, de schuur is een werkplaats van een meester, en de buitenploeg draait als een geoliede machine, met koffie, een soeppie, shag, een biertje, kameraadschap en een niet lullen maar poetsen mentaliteit als de smeermiddelen. Om tot slot nog maar een klein voorbeeld te geven: tijdens aanleg van het handbalveld de afgelopen maanden was Leo er uiteraard nagenoeg iedere dag en toen ze uiteindelijk gingen asfalteren zat ‘Leet’ al om kwart over vijf ’s ochtends voor de schuur. Onafscheidelijk petje op, bakkie shaggie, het karwei kon beginnen. Leo, jouw inzet is goud waard. Je bent de man van weinig woorden, maar van duizend daden. Daarom willen we jou, met bewondering en een grote glimlach, voor al je jaren clubliefde en trouw aan het geel en blauw, eren met een benoeming tot Lid van Verdienste van Voetbalvereniging Schipluiden. Bedankt Leo – en blijf vooral lekker doen wat je doet, zonder jou is het gras toch echt een heel stuk minder groen.
Als je dit leest word je toch een soort stil. Waar haalt men de tijd – en zin vandaan, gewoon DOEN zei Leo.
Nog zo’n type clubmens luisterde aandachtig naar de woorden van Mike, Peter Duijndam moest – gelet op zijn dienstjaren – ook wel eens aan de beurt komen voor een bedankje. Ook bij Peter gelden de principes niet lullen maar schilderen!
Maar er is meer in Peters mars, lees hieronder het relaas van Mike hoe deze duizendpoot zich op ons complex beweegt; Manusje van alles… Internal bij de toen nog S.V. Schipluiden pakte Peet ook direct het vrijwilligerswerk op. Door de jaren heen was Peet toegewijd leider van de elftallen van de jongens, meesterschilder van de opstallen van de club, sleutelbeheerder, algemeen directeur kledingcommissie, en nu zelfs team manager bij het eerste elftal. Zoon Patrick: We hebben hem op computer leren mailen, lijstjes maken, Excel uitleggen tot laat in de avond. Mijn broer Tom en ik waren in het begin de helpdesk want pa snapte er in het begin geen hout van. Maar hij kreeg het allemaal onder de knie want opgeven doet ie niet (DIOS / doorzetten is ons streven, gaat een leven lang mee).
Nu nog steeds krijgen, voorafgaand aan alle thuiswedstrijden van het 1e alle betrokkenen een mailtje van Peet met de bijzonderheden van de wedstrijd van die dag. De mail wordt altijd afgesloten met dezelfde standaardgrap:
“Mocht er voutje in de mail staan of een aanvulling nodig zijn, zijn horen wij het graag.” Foutjes staan er echter zelden tot nooit in want ‘wat Peet doet, doet ie goed’. Maar mooi mailtje, en heerlijk vertrouwd als in je inbox ploft. Je hebt gelijk weer zin in de aankomende zaterdag.Jaren geleden regelde Peet trouwens ook altijd de kwibus bij de nacompetitiewedstrijden en kampioenswedstrijden van het 1e. Alleen had Peet het in alle aankondigingen altijd steevast over de Kiwi-bus. Dat was dan dus een vouwtje Peet. Onlangs heeft hij voorzitter Tom Denie nog uitgelegd hoe een wasmachine werkt. En dat, dames en heren, is zoals de mensen die dagelijks met Tom moeten werken zullen beamen, geen geringe prestatie. De man is goed. En helpt je graag. Gebruik echter wel de goede tape als je ergens een postertje ophangt want hij sleept je er aan je oren bij. De verflaag is heilig. Kleding United… Peter regelt al jaren alle kleding. Komt om de zoveel jaar bij het bestuur langs met een nieuw design van de prachtige geel-blauwe tenues en regelt voor alles en iedereen dat ze er piekfijn bijlopen. Peter is wel, zo leerde onderzoek, de enige in heel
voetballend Nederland, die bij het bestellen van de spullen aan de kledingleverancier doorgeeft dat het geel van de tenues RAL 1026 moet zijn.Navraag onder zijn collega’s rondom de selectie ontlokte verder iemand de uitspraak: “Peet Duijndam? Da’s een gouwe vent man! Maar hij geeft niet makkelijk een paar kousen weg.” Sleutelbeheer: Zo is het ook altijd met het sleutelbeheer. Je komt makkelijker bij de Koning binnen dan dat je een nieuwe sleutelbos van de V.V. in bezit krijgt. Daar gaat een 3-daags kruisverhoor en een antecedentenonderzoek aan vooraf. Als je daar doorheen komt ga je twee keer bij Anneke en Peet thuis eten. De 2e keer is dan met je ouders. Daarna krijg je dan eventueel de nieuwe sleutelbos plechtig overhandigd. Grondig dus, en terecht, dit soort dingen moet je goed doen, of moet je niet doen. Peter deed, en doet, dit soort dingen zeer grondig en goed. Ik heb hier nog een heleboel klussen en klusjes onbenoemd gelaten maar we weten allemaal dat er nog veel meer dingen zijn die Peter in de loop der jaren heeft opgepakt Internal binnen de vereniging. Peter is, zoveel is duidelijk, een man die leeft voor de club. De V.V. is een heel belangrijk deel van zijn leven, hij is er altijd mee bezig en geniet hier heel erg van, aldus zoon Patrick.
VV Schipluiden is zijn tweede thuis – soms zelfs zijn eerste, dit af en toe tot lichte frustratie van mijn moeder, die weekendjes weg en vakanties moet plannen rondom het wedstrijdschema van het eerste elftal. Peter, jouw inzet is niet in woorden te vatten – maar we doen toch graag een poging. Je bent een rots in de branding, een meester in de logistiek, een onmisbare legende in het geel-blauw. We willen je voor al je jaren clubliefde en trouw aan het geel-blauw, eren met een benoeming als Lid van Verdienste van de Voetbalvereniging Schipluiden. Peet, bedankt, we wensen je nog vele mooie jaren toe bij je cluppie V.V. Schipluiden!
Het werd langzaam wat koeler op het terras en de genodigden ontbrak het aan niets, of het moest de vraag zijn – waar blijft die Vrijwilliger van het Jaar?. Nog even geduld……………..
Voor de avond langzaam viel en het nagerecht stond te popelen in de koelcel was er plaats voor nog zo’n stille kracht. Ditmaal van de HV, er viel een zucht van verlichting binnen de organisatie of zij in zou gaan op de uitnodiging. Zoals we haar kennen, kritisch, altijd bereid om de handen uit de mouwen te steken binnen HV en VV, beducht klaverjasser en lid uit een ongekende sportfamilie. We hebben het hier over Judith van Soest! Judith, altijd druk, moest nog even een bondswedstrijd fluiten in 010 alvorens ze kon deelnemen aan deze reeds vermoedende middag. Judith werd door de HV in de bloemetjes gezet voor haar ruim 25 jarige inzet binnen handballend Schipluiden en ver daar buiten. Speelster/Leidster/(Bonds)scheidsrechter en vooral vaste bezoeker aan de Tiendweg werd voor al haar inzet betiteld als ‘Lid van Verdienste’ binnen de HV, maar er mag gerust ook een vleugje VV aan worden toegevoegd! Judith is nog geenszins van plan te stoppen met haar inzet, zeker niet nu zij de blijk van waardering heeft gevoeld van zoveel mensen. Judith, bedankt voorzover en vooral dooooooorgaan.
Na al deze hulde uitingen werd het tijd om de loftrompet te laten klinken voor de persoon waar het jaarlijks eigenlijk om draait binnen sportend Schipluiden ‘de Vrijwilliger van het Jaar’. Dit keer werd er unaniem door beide besturen gekozen voor de persoon achter de schermen die dit jaar ons sportcomplex heeft doen veranderen in Keenenburg 4.0! Dit keer geen protegé uit de Boks, Ammerlaan, de Blij of anderzijds clublievende familie, maar een nieuwkomer binnen de grenzen van ons dorp. Mogen we aan jullie voorstellen ; Reinder Douwes, wonende op steenworp afstand van ons prachtige sportcomplex, architect van beroep en was/is de grote stimulerende factor achter de vernieuwingen aan de Tiendweg. Toen hij gevraagd werd door beide besturen om eens na te denken – lees schetsjes te maken – over de invulling van een nieuw handbalveld binnen onze sportgrenzen werd hij meteen enthousiast en begeleide de huidige tot standkoming tussen club- en gemeentebestuur. Het resultaat mag er nu zijn ten tijde van dit schrijven maar zeker ook op deze toch nog serieuze middag waarop Reinder door beide besturen werd benoemd tot ‘Vrijwilliger van het Jaar 2024-2025’.
Op foto Reinder met Peter van Oyen die in dit verhaal ook gerust mag worden genoemd vanwege zijn onophoudelijke inzet tot realisering van al datgeen het afgelopen jaar zichtbaar gerealiseerd is, maar ook achter de schermen onze
steunpilaar op beheersgebied. Beide – elkaar goed verstaande – bouwlieden zochten na alle lofuitingen even de luwte om al datgene wat gerealiseerd is nog eens te aanschouwen. Aan al het goede komt een eind, zo ook aan deze ‘volle middag’ letterlijk en figuurlijk.
De goede woorden, eten en drankjes in aanmerking genomen, kunnen we terugzien op een zonnige en uiterst dankbaar en gezellige Vrijwilligersmiddag 2025. Blijf vooral dooooooorgaan met datgeen jullie als vrijwilligers hebben gerealiseerd! Tot volgend jaar !
Foto’s ; Hein Kerklaan
Tekst ; de verslaggever ter plaatse